Je pijn is het
openbreken van de schaal
Dat je begrip gevangen hield.
Net zoals de steen
van de vrucht moet barsten, opdat het
Binnenste kan opgroeien naar de zon, zo moet ook jij pijn kennen.
En als je hart
er in slaagt nieuwsgierig te blijven
Naar de dagelijkse wonderen in je leven, dan zou
Je pijn niet minder wonderbaarlijk lijken dan je vreugde.
En je zou de seizoenen
van je hart aanvaarden
Net zoals je altijd al de seizoenen aanvaard hebt
Die over je velden passeren.
En je zou sereen
Door de winters van je rouw heenkijken.
Veel van je pijn heb je zelf gekozen.
Het is het bitter
drankje waarmee
De innerlijke dokter het zieke zelf geneest.
Daarom vertrouw
deze dokter en drink
Zijn medicijn is stilte en kalmte.
Wat deze hand,
hoewel zwaar en hard, is geleid
Door de zachte hand van het Ongeziene,
En de beker die het brengt, hoewel het je lippen verbrand,
Is gemaakt uit de klei die de Pottenbakker
Bevochtigd heeft met Zijn eigen heilige tranen.
-Kahlil Gibran-